Wady wzroku

Wady wzroku

1. Krótkowzroczność

Miopia czyli krótkowzroczność lub w języku potocznym bliskowzroczność to wada polegająca na wyraźnym widzeniu przedmiotów znajdujących się blisko, podczas gdy przedmioty znajdujące się w oddali wydają się być zamazane.

To często spotykana wada wzroku, choć wiele osób nie od razu ją u siebie zauważa, ponieważ wyraźnie widzą znajdujące się blisko przedmioty. Czytanie książki, prasy, itd. nie sprawia większej trudności, problemem są obiekty znajdujące się w większych odległościach.

Krótkowzroczność ma często podłoże genetyczne. Ponieważ jest to wada wzroku, występująca dosyć powszechnie, ważne jest by zwracać uwagę na objawy już od najmłodszych lat, bowiem tego typu wady rozwijają się dosyć wcześnie. Regularne badania okulistyczne, dają szansę na szybkie wychwycenie rozwijającej się bliskowzroczności. Osoby dotknięte tą wadą często mrużą oczy, by pomóc sobie w dojrzeniu przedmiotów umiejscowionych w dalszej odległości. Przeważnie krótkowzroczność pogłębia się aż do 20 roku życia.
Inną przyczyną wystąpienia bliskowzroczności, może być zbyt długie i częste wpatrywanie się w ekran telewizora lub monitora w połączeniu z niedostateczną odległością. Niewystarczające światło podczas czytania.  Dokładnie nie poznano wszystkich przyczyn miopii, jednak dotychczas udało się wiele się o niej dowiedzieć.

Istotą miopii jest to, że promienie świetlne wpadające do oka ogniskują się przed siatkówką zamiast na siatkówce, jak ma to miejsce w przypadku prawidłowo funkcjonującego oka

2.Dalekowzroczność

To jedna z wad wzroku występujących dosyć powszechnie. Nazywana przez specjalistów hyperopią lub nadwzrocznością, to często spotykany termin używany do określenia niewyraźnego widzenia przedmiotów znajdujących
się blisko, podczas gdy przedmioty odległe widzi się wyraźnie.

Dlatego dla niektórych osób oglądanie telewizji lub czytanie książki może być problemem, podczas gdy przeczytanie tekstu na billboardzie przy autostradzie nie sprawia żadnych trudności. Na tym polega dalekowzroczność – wyraźnie widzi się obiekty, które są w dalszych odległościach. Nadwzroczność to przeciwieństwo krótkowzroczności.

Istnieje kilka przyczyn dalekowzroczności, lecz najprawdopodobniej jest to choroba dziedziczna. Przy nadwzroczności światło wpadające do oka nie skupia się prawidłowo na siatkówce. Może tak się dziać, kiedy np. gałka oczna jest krótsza niż standardowa, a więc obraz ogniskuje się w niewielkiej odległości za siatkówką. Z tego powodu gazeta, którą trzyma się w ręku, wydaje się zamazana, podczas gdy wszystkie obiekty znajdujące się w większej odległości widzi się wyraźnie.

3.Astygmatyzm

To wada rogówki lub soczewki ocznej, które uległy rozciągnięciu i zniekształciły się.Rogówka astygmatyka ma kształt wydłużony zamiast okrągłego. Powoduje to powstanie wady refrakcji, gdzie wiązka światła wpadająca do oka ulega zniekształceniu. W efekcie obrazy wydają się być zamazane.

Dzieci i dorośli cierpiący na astygmatyzm mogą mieć trudności z czytaniem
 i widzeniem szczegółów zarówno z bliska, jak i z daleka.

Dokładnie nie wiadomo, skąd bierze się astygmatyzm. Jednak choć wada ta może mieć wiele przyczyn, wiadomo na pewno, że zazwyczaj jest jeden sprawca - dziedziczność. Jeśli masz zamazane widzenie, sprawdź swoje drzewo genealogiczne. Twoi rodzice i inni krewni prawdopodobnie też mają ten problem.
Nie zawsze astygmatyzm jest dziedziczny, czasem może go powodować uraz oka. Jego przyczyną może również być stożek rogówki - schorzenie, które sprawia, że rogówka przybiera kształt stożka. Powoduje to znacznie silniejszy astygmatyzm, który może wymagać korekcji za pomocą specjalnych soczewek kontaktowych lub zabiegu chirurgicznego. Występuje on jednak rzadziej.
Objawy astygmatyzmu:

W razie wystąpienia powyższych objawów, należy niezwłocznie umówić się na wizytę ze specjalistą, który przedstawi możliwości leczenia.

4. Oko starowzroczne (prezbiopia)

W gałce ocznej, zaraz za tęczówką, znajduje się soczewka oczna. Pomaga ona w refrakcji, czyli załamywaniu promieni świetlnych w oku i przepuszczaniu światła na siatkówkę. Można ją porównać do soczewki aparatu fotograficznego, którą się odpowiednio reguluje, aby ustawić ostrość. Wraz z wiekiem soczewka oczna zaczyna tracić elastyczność, a proces ten postępuje mniej więcej do czasu, kiedy ukończy się 60 lat. Ogranicza to zdolność oka do dostosowania się do wyraźnego widzenia różnych odległości w takim stopniu, w jakim było to możliwe, kiedy było się  młodszym. Ten opis dotyczy prezbiopii czyli starczowzroczności.
To dolegliwość, która dotyka wszystkich po ukończeniu 40-45 roku życia. Wtedy to przedmioty znajdujące się w bliskiej odległości stają się zamazane.
Najszybciej dolegliwości z widzeniem odczuwają osoby noszące, lub które powinny nosić okulary z soczewkami dodatnimi. Nieco później dolegliwość odczują ludzie, którzy do tej pory nie mieli kłopotów z widzeniem. Na samym końcu tego dyskonfortu doświadczą osoby noszące okulary z soczewkami ujemnymi.
Objawy związane z prezbiopią, zdiagnozuje specjalista, dlatego nie należy zwlekać z decyzją.

Konsultacja: lekarz okulista Monika Stojek - Rola